دنیای ژئوماتیک

سلام

باز هم قصد دارم به نکاتی نرم افزاری از مجموعه Autodesk Land Desktop   اشاره کنم . دلیل این امر وسعت کاربردهای  این نرم افزار و پاسخگویی اون به حجم عظیمی از فعالیت های ژئوماتیک و عمرانی هست که روز بروز قابلیت های بیشتری از اون رو برای کاربرانش آشکار می کنه . مسائلی که ازاین مجموعه در وبلاگم نقل می کنم بخش هایی هست که بنظر میرسد در کتابهای مختلف آموزشی این نرم افزار موجود نمی باشد .

 نرم افزار Autodesk Map که از نسخه سال 2005 به بعد با نام Autodesk Map 3D  شناخته می شود و یک نرم افزار مستقل در مجموعه محصولات شرکت Autodesk  هست  با نصب نرم افزار Land Desktop  بصورت خودکار نصب می گردد . در اینجا قصد دارم  نحوه انجام ترانسفورماسیون توسط این نرم افزار رو توضیح بدم .

امیدوارم که نوشتار زیر راهنمای خوبی برای علاقه مندانش باشه .

شاید برای شما پیش آمده باشه که بخواهید ابعاد ، مکان و یا جهت یک نقشه یا مجموعه ای از Object ها  و یا ابعاد تصویری که می بایست دیجیتایز بشه  رو در محیط CAD   تغییر بدین .

در اینجا بذکر دو روش ترانسفورماسیون در نرم افزار Autodesk Map می پردازم .

1-      روش اول

این ترانسفورماسیون از نوع کانفورمال و خطی بوده و تنها به دونقطه برای انجام انتقال نیاز است .

از طریق منوی Map   گرینه Tools و سپس  Transform  را انتخاب کنید .

پیغام  Select/Layer  در خط فرمان ظاهر می شود . با انتخاب لایه ، فقط عوارض موجود لایه یا لایه هایی که معرفی می کنید  و با انتخاب select عوارضی که توسط موس انتخاب می کنید ،  منتقل می شوند .

پس از اینکه انتخابتان را انجام دادید پیغام  First source point  در خط فرمان ظاهر می شود که می بایست در اینجا اولین نقطه رفرنس اولتان برای انتقال را از طریق موس و یا وارد نمودن مختصات انتخاب کنید . پس از این کار پیغام First destination point ظاهر می شود که می بایست  مکان نقطه رفرنس  اولتان  پس از انتقال را از طریق موس و یا وارد نمودن مقدار مختصات  آن معرفی کنید .

بعد از این مرحله پیغام  Second source point  ظاهر می شود که می بایست همین روند پیشین را برای نقطه رفرنس دوم هم انجام دهید .

با معرفی مکان نقطه رفرنس دوم ترانسفورماسیون انجام خواهد شد .

البته به شخصه این روش رو برای کارهای دقیق پیشنهاد نمی کنم ولی اگر این کار رو انجام دادین اقدام به کنترل دقت در بخش های مختلف نقشه بکنین .

2-      روش دوم

این ترانسفورماسیون ازنوع غیر خطی بوده و محدودیتی در تعداد نقاط رفرنس نداریم .

از منوی Map   گزینه Tools  و سپس    Rubber Sheet  را انتخاب کنید . پیغام   Base point 1  ظاهر می شود . نقطه اول از نقشه یا تصویر را برای انتقال معرفی کنید . پیغام Reference point 1 ظاهر می شود . مکانی که نقطه اول باید در آن قرار بگیرد را معرفی کنید .

پیغام اول برای نقطه دوم می آید و این روند ادامه دارد تا جایی که با زدن کلیک راست موس انتخاب نقاط رفرنس را به پایان برسانید .

پیغام  Select objects by /Select ظاهر می شود . S را تایپ کنید تا Selection  فعال شود و بتوانید عوارضتان را انتخاب کنید . پس از انتخاب عوارض  با یکبار کلیک راست کردن ، ترانسفورماسیون انجام می شود . البته در این روش برای  انتقال هاشورها و بلوکها  دچار مشکل می شویم که دلیل آن ماهیت این عوارض است ولی درمورد عوارض دیگر و فایلهای رستر مشکلی نیست .

مسئله مهم در این روش این هست که تعداد نقاط رفرنس و چگونگی پراکندگی آنها در منطقه ای که باید عمل ترانسفورماسیون بر روی آن انجام شود ، تاثیر مستقیم در دقت کار شما داره  و بایستی حواستون جمع باشه که نقاط رفرنس کل منطقه رو بخوبی پوشش بدن .

در پایان جا داره از راهنمایی دوست عزیزم مهندس احسان صدوقی تشکر کنم .

موفق و شاد باشید در پناه حق

فرض کنید نقشه ای توپوگرافی دارین که خطوط منحنی میزان در اون  دارای ارتفاع نیستن     ( ارتفاعی که در CAD به ما اعلام میشه.) و یا بدتر از اون نقشه ی توپوگرافی بر روی کاغذ هست و نیاز داریم که از طریق نرم افزار اعمالی را بر روی نقشه در ادامه پروژه انجام بدیم ولی به فایل رقومی و فایل نقاط دسترسی نداریم و...  و لازمه که برای کارهایی مثل ترسیم مسیر و پروفیل های طولی و عرضی و محاسبه حجم خاکبرداری و خاکریزی و...  سطح توپوگرافی رو در نرم افزار تشکیل داده و کارهای ذکر شده رو بر روش انجام بدید.

( مورد اول بصورت یک کار بهم پیشنهاد شده بود که البته مسئله حل شد و دیگه نیازی به استفاده از این روش نشد. )

خب ، حالا چه باید کرد ؟ چطور بدون فایل نقطه ، می تونیم این نقشه رقومی بدون ارتفاع یا نقشه کاغذی رو به اصطلاح زنده کنیم و ازش جهت کاربردهای موردنظر استفاده کنیم ؟

و اما روشی که پیشنهاد می کنم :

اگر نقشه کاغذی هست دیجیتایزش کنین (مقالات مربوط به روش های مختلف دیجیتایز در آرشیو وبلاگ موجوده ). برای مثال نقشه رو اسکن کرده و در محیط CAD دیجیتایزش می کنین . سپس فایل مربوطه رو در نرم افزار Autodesk Land Desktop   باز کنین .  ابتدا یک Project  تعریف کنین .

حالا ابتدا شما باید به خطوط  منحنی میزان ارتفاع بدین. می تونید بروش دستی این کار رو بکنین یعنی تمام بخش های یک منحنی ارتفاعی مشخص رو انتخاب کنید و   با دوبار کلیک یا کلیک راست بر روی عوارض انتخاب شده   در بخش properties  در مقابل Start Z و End Z  عدد یکسانی که همان ارتفاع منحنی هست رو وارد کنید .

روش دیگه استفاده از امکانات اتوماتیک نرم افزار Land هست .  به آدرس زیر برین :

                  Terrain > Contour Utilities > Convert Polyline      

و سپس به این آدرس :

                Terrain > Contour Utilities > Digitize Contoures

روش دیگر استفاده از برنامه های به زبان Lisp  ، AutoLisp و یا Visual Lisp می باشد . که خطوط رو یکپارچه و دارای ارتفاع بکنه .

حالا در صورتی که بر روی هر عارضه خطی کلیک کنیم ارتفاع  Z اون رو هم می بایست در محیط Land گوشه پایین سمت چپ مشاهده کنیم .

گام بعدی تشکیل سطح یا Surface  هست .

 به مسیر زیر برین :

                            ... Terrain > Terrain Model Explorer    

در پنجره ای باز میشه بر روی Terrain  کلیک راست کرده  و بر روی Create New Surface   کلیک چپ کنید .

سطحی با نام Surface1  ساخته می شود که داری یک زیر شاخه درختی می باشد . ما معمولا عادت داریم در این مرحله نقاطمون رو به نرم افزار معرفی کنیم تا سطح بر اساس آنها ساخته بشه . اما در اینجا از روش دیگری باید استفاده کرد .

1- 1 : در صورتی که خطوط رو فقط ارتفاع دادین و تبدیل به Contour  نکردین  زیر شاخه Surface1   را باز کنید و بر روی گزینه دوم یعنی Point Files  کلیک راست نمایید و بر روی  گزینه  Add Points From AutoCAD Objects برید . لیستی شامل گزینه های زیر باز میشه :

                           Points

                           Lines

                           Blocks

                           Text

                           3d Faces

                           Poly Faces

در اینجا گزینه Line   رو انتخاب کنید در خط فرمان اتوکد از شما سوال میشه که می خواهید عوارض رو انتخاب کنین (Entity) و یا اسم لایه ای که خطوط هست رو بنویسن تا همه رو انتخاب کنه .

بعد از انتخاب تمامی خطوط  از گزینه Boundaries   حدود سطحتون رو مشخص کنین و سپس بر روی Surface1 کلیک راست کرده و گزینه Build رو بزنین تا نرم افزار اقدام به تشکیل سطح گند . گزارش مربوط به مشخصات سطح رو می تونید در سمت راست پنجره ی  Terrain Model Explorer… مشاهده کنین .

2-1 : در صورتی که از منوی   Contour Utilities  برای تعریف خطوط منحنی میزان رو تعریف کردین و بهشون ارتفاع دادین برای معرفی سطح می بایست  از مسیر زیر شاخه درختی  Surface1  بر روی گزینه Contours  کلیک راست کرده و   Add Contour Data…  رو انتخاب نمایید و در ادامه با یکی از دو روش Entity   و یا Layer مشابه روش قبلی  سطح مورد نظر رو بسازید .

در آخر از طریق مسیرهای زیر تنظیمات منحنی میزان ( فواصل منحنی میزانها رو مطابق اونچه بر روی نقشه اولیه بوده ) به نرم افزار معرفی کنید و منحنی های میزان رو ترسیم کنین .

                               ... Terrain > Contour Style Manager

                                         ... Terrain > Create Contours

در اخر در صورتی که روال کار رو درست انجام داده باشین و خطی رو در معرفی به نرم افزار و همچنین ارتفاع دهی از قلم نینداخته باشین ف می بایست که خطوط ترسیم شده توسط نرم افزار دقیقا بر روی خطوط قبلی بیفتن . در صورت عدم تطبیق نقشه بایستی ویرایش بشه .

حالا می تونین محاسبه Cut   و  Fill  این سطح نسبت به یک سطح ثانویه رو بدست بیارین یا مسیر تعریف کنین و پروفیل های طولی و عرضی و Cut و Fill  رو داشته باشین و ...

( از روش Block هم پیش اومده که استفاده کنم . چند وقت پیش یکی از دوستان نقشه ای از یک شهر به من داد که دارای بلوک های ارتفاع دار بود و با استفاده از گزینه Blocks  درAdd Points From AutoCAD Objects  تونستم سطح رو تشکیل بدم و منحنی میزان ترسیم کنم. )

چنانچه خطایی در روشهای ذکر شده مشاهده کردید به بنده اعلام بفرمایید تا اصلاح کنم .

امیدوارم انچه گفته شد مورد استفاده دانش پژوهان و متخصصین  و دست اندرکاران امر  نقشه برداری واقع گردد .

موفق باشید در پناه حق

سال نو بر همگی مبارک

امیدوارم  سالی پر از موفقیت و شادی و سلامتی در پناه حق داشته باشین .

مقاله زیر رو  از کتاب سیستم اطلاعات جغرافیایی تالیف آرونوف گردآوری  کردم . امیدوارم مفید واقع بشه . البته برخلاف رویه این وبلاگ این مطلب کاربردی نیست .

GIS و نقش آن در بهبود مدیریت شهری 

 سامانه های اطلاعات مکانی (Geo-spatial Information Systems) که به اختصار ، GIS   نامیده می شوند سیستم هایی رایانه ای هستند که جهت ذخیره و تحلیل بر روی اطلاعات مکانی مورد استفاده قرار می گیرند.

این تکنولوژی در طی چند دهه اخیر بسرعت پیشرفت نموده است ؛ بطوری که در حال حاضر این سیستم ها به عنوان یک ابزار ضروری برای استفاده  موثر از اطلاعات مکانی و جغرافیایی پذیرفته شده اند .

امروزه داشتن درک بهتری از GIS به منظور استفاده بهینه از ان جهت بهبود کمی و کیفی امور ، برای مدیران ، تصمیم گیران و کاربران این سیستم ها ضروری می باشد .

بطور کلی یک سامانه اطلاعات مکانی برای جمع آوری ، ذخیره و تجزیه و تحلیل داده هایی استفاده می شود که موقعیت جغرافیایی آنها یک مشخصه اصلی و مهم محسوب می شود . به عبارت دیگر ، این سیستم ها برای جمع آوری کلیه اطلاعاتی که به نحوی با موقعیت جغرافیایی در ارتباط هستند بکار برده می شوند .

این اطلاعات ممکن است بصورت نقشه ، جداولی از داده ها و یا فهرست هایی از اسامی یا آدرس ها باشند .

نمونه ای از کاربردهای شهری این سیستم :

اکثر اطلاعات مورد نیاز شهرداری ها ، اطلاعاتی هستند که مربوط به موقعیت های جغرافیایی خاص می شوند ؛ مثلا اطلاعات در مورد منطقه بندی ، املاک ، راهها ، مدارس و پارکها  همه دارای موقعیت و مختصات جغرافیایی هستند . متاسفانه  تا بحال روند بکار گیری GIS توسط شهرداری ها بسیار کند بوده است .

کاربردهای شهری GIS عبارتند از : جمع آوری ، به روز درآوردن ، پردازش و توزیع  داده های مربوط به زمینهای شهری به طور سیستماتیک .

 GIS های شهری به منظور تصمیم گیری های اقتصادی ، قانونی و فعالیت های مختلف  برنامه ریزی استفاده می شوند .

GIS  هایی که بطور ویژه به این کاربردهای شهری و کاداستری اختصاص یافته اند ، LIS  (Land Information Systems) نامیده می شوند .

برای مثال ، GIS هایی که در شهرهای پیشرفته ایجاد شده اند در زمینه های مختلفی مانند مدیریت املاک و دارایی ها ، صدور پروانه و جواز ساختمان سازی ، برنامه ریزی های محلی ، آنالیز حمل و نقل ، تعیین بهترین مسیر برای وسایل نقلیه ای مثل آمبولانس ، طراحی های مهندسی مثل سیستم های آب و فاضلاب و شبکه کابل های مختلف ، برنامه ریزی برای کاربری اراضی ، تعیین محل دفن زباله ها ، پارکینگ ها و... پاسخگوی مدیران بوده اند .

روش های بهینه ی ارزیابی و طرح ریزی منابع ، تاثیر مستقیم در بهبود مدیریت منابع و در نتیجه ارتقاء کیفی زندگی ساکنین شهر دارند . اطلاعات زمین مرجع ( GeoRefrenced Informations )  همواره نقش مهمی در رفاه مردم داشته اند . تکنولوژی GIS می تواند این اطلاعات را دریافت نموده و ابزار لازم برای ارزیابی و طرح ریزی منابع را فراهم آورد .

 سلام

پروژه های راه روستایی 

 یکی از روش های نقشه برداری این پروژه ها به شرح زیر است :

با توجه به اینکه یک مسیر خاکی اولیه موجود می باشد و ما قصد بهینه سازی طراحی مسیر را داریم و می بایست از محدوده مسیر فعلی استفاده شود ، لذا باید قوس هایمان را تقریبا به مسیر اولیه برازش کنیم .

معمولا در طراحی هایمان از قوس ساده استفاده می کنیم و بندرت پیش می آید که از قوس سرپانتین استفاده کنیم .

برای این کار راس هر قوس را مشخص کرده و میخ کوبی می نماییم . سپس فاصله تقریبی مرکز قوسی که می خواهیم برازش کنیم تا راس قوس ( طول بیسیکتریس ) را اندازه می گیریم . ( مثلا 1.5 متر )و زاویه دلتا را از طریق کسر ژیزمانهای دو امتداد مماس بر قوس بدست می آوریم. حالا همانجا سر زمین  از روی این فاصله مقادیر طول تانژانت و شعاع قوس دایره را بدست می آوریم . سپس شعاع قوس که یک عدد غیر رند است را رند می کنیم و ازروی آن طول بیسیکتریس را که مسلما کمی تغییر کرده بدست می آوریم . حالا نقاط شروع و پایان  قوس را با قفل کردن لمب افقی دوربین بسمت راس قوس قبلی و بعدی و با استفاده از طول تانژانت بر روی زمین پیاده می کنیم .نقطه وسط قوس ( بیسیکتریس) را هم با استفاده از فاصله اش و نصف کردن زاویه صدو هشتاد منهای دلتا بدست می آوریم . سپس اگر با توتال استیشن کار می کنیم مختصات هر یک از این نقاط و مقطع عرضی آن را نیز برداشت می کنیم . چنانچه در طول آکس مسیرمان تغییر ارتفاع داشته باشیم باید مقطع نقطه دارای تغییر ارتفاع را برداشت کنیم و نقطه مورد نظر را بر روی آکس مشخص نماییم .

طراحی قائم مسیر در دفتر و توسط نرم افزار ( بعنوان مثال Land ) انجام می شود .

مقاطع طولی و عرضی و محاسبات حجم خاکبرداری و خاکریزی نیز در دفتر کار می بایست انجام شوند.

چند نکته مهم :

مسیر باید از وسط پل رد شود و نقطه وسط پل و مقطع آن نیز بایستی برداشت شوند.

 چنانچه  آبریزی مسیرمان را قطع کند مقطع آن نیز حتما باید برداشت شود .

نیازی به پیاده کردن نقاط بر روی قوس غیر از 3 نقطه اصلی نیست .( در صورت زیاد بودن طول قوس  اینکار توسط  نقشه بردار پیمانکار در هنگام اجرای طرح می بایست انجام شود .)

اگر در راستای عمود بر نقاط مورد نظرمان بر روی آکس مسیر دیوار ، درخت یا سنگ بزرگ و ... باشد بجای میخ کوبی ، فاصله نقطه تا پای عمود آن روی دیوار را اندازه گیری کرده و بهمراه شماره نقطه با رنگ  بر روی دیوار یا درخت یا عارضه ثابت دیگر مورد نظرمان می نویسیم .

برای هر راس قوس دو نقطه رفرنس در نظر گرفته شود و مختصاتشان برداشت شود .

در هر 250 متر یک نقطه BM برداشت شود . ( بعنوان مثال می توان نقطه را با رنگ  بر روی تیر برق مشخص کرد و رفلکتور را جلوی آن قرار داد تا مختصات آن توسط توتال برداشت شود . دقت کنید که در اینجا ارتفاع رفلکتور را در دوربین باید 0 وارد کنید . )

معمولا این پروژه ها در شمال کشور در فواصل کوتاه ( بعنوان مثال زیر 5 کیلومتر ) می باشند ولی تعداد قوس ها بسیار زیاد می باشد .  برای مثال در یک پروژه که همین چند روز پیش انجام شد و این حقیر نیز برای یادگیری و کمک حضور داشت در طول یک کیلومتر و 200 متر حدود 28 قوس طراحی و پیاده کردم . یعنی در طی دو روز، 28 ایستگاه عوض شد ...

تجربه عملی چیز دیگریست اما امیدوارم که این مقاله کمک حال نقشه برداران عزیز  با شد .

در پایان چنانچه مطلبی جا افتاد یا نواقصی در مطلب وجود داشت ممنون می شوم که متذکر شوید.

سلام

قبلا در زمینه رقومی سازی  مطلبی نوشته بودم و نحوه رقومی سازی نقشه های اسکن شده توسط نرم افزار مایکرواستیشن بروش on-screen رو هم توضیح داده بودم .

امروز نرم افزار Autodesk Raster Design 2007   رو تهیه کردم  . این نرم افزار توسط شرکت اتودسک  جهت Digitizing یا همان رقومی سازی برای تبدیل فایل های رستر به وکتورتهیه شده است . این نرم افزار توانایی های بسیار جالب و قدرتمندی در زمینه برداری سازی فایل های تصویری داره  . بعنوان مثال حتی اقدام به تصحیح اعوجاجات موجود در تصویر می نماید و قابلیت تبدیل اتوماتیک رستر یه وکتور نیز دارد ...

فهرست زیر رو از فایل راهنمای نرم افزار برای آشنا شدن هر چه بیشتر شما با توانایی های این نرم افزار درج  شده :

* USGS سازمان نقشه برداری ژئودتیک امریکا می باشد .

شاخص گیاهی تفاضلی نرمال شده

( Normalized Difference Vegetation Index   )

شاخص های گیاهی از پرکاربردترین نمونه های محاسبات باندی می باشند که به منظور محاسبه درصد پوشش گیاهی ، بررسی انواع پوشش گیاهی ، وضعیت سبزینگی یک منطقه طی دوره های مختلف و ... به کار می روند . NDVI از معروفترین و ساده ترین شاخصهای گیاهی مورد استفاده در پردازش تصاویر ماهواره ای می باشد .

     NDVI = ( NIR – R ) / ( NIR + R )

R ( Red )  = باند نور مرئی قرمز

NIR ( Near Infra Red ) = باند مادون قرمز نزدیک

NDVI = ( 0.05 , 0.1 ) مناطق گیاهی تنک

NDVI = ( 0.1 , 0.5 ) مناط گیاهی معمولی

NDVI > 0.5 مناطق گیاهی بسیار متراکم و غنی

آب و برف و یخ دارای مقادیر NDVI منفی می باشند و خاکها دارای مقادیر کمتر از 0.05  و ابرها دارای مقادیر حول صفر هستند .

( مطالب بالا بر گرفته از کتاب مبانی سنجش از دور تالیف آقایان مهندس فاطمی و مهندس رضایی است . )

و اما در سنجنده Landsat TM  فرمول بالا بشکل زیر می باشد :

NDVI = (TM4-TM3) / (TM4+TM3)

TM = THEMATIC MAPPER

TM3 = RED

TM4 = NIR

کلا در سنجنده LANDSAT  ترتیب باندهای RGB  به شرح زیر است :

TM Band 1 = Blue

TM Band 2 = Green

TM Band 3 = Red

و اما برای اینکه این مطالب در مورد NDVI حالت کاربردی داشته باشه در ادامه روش ترکیب باندهای قرمز و مادون قرمز نزدیک برای تشکیل تصویر NDVI در نرم افزار

ER Mapper7 رو خدمت دوستان گرامی شرح میدم :

ابتدا از آیکون Open و یا مسیر  file/open  فایل تصویرتان را فراخوانی و load کنید .

سپس آیکون E = MC^2 رو از نوار ابزار نرم افزار ER Mapper انتخاب بکنین . در باکس جدیدی که گشوده میشه چنانچه تصویرتون توسط سنجنده های Landsat TM , MSS  و یا Spot XS اخذ شده می تونین از منوی Ratios گزینه Landsat TM NDVI ،        Landsat MSS NDVI و یا SPOT XS NDVI   رو انتخاب کنین تا فرمول تشکیل NDVI بر تصویر اعمال بشه . در صورتی که تصویر مربوط به این سنجنده ها نبود در بخش Inputs می تونین که باندهای قرمز و مادون قرمز نزدیک را تنظیم کنین و همچنین فرمول رو بنویسین .

همچنین  در صورتی که تصویر مربوط به Landsat 7 در ادرس مشخص یک سرور بر روی شبکه اینترنت موجود باشه می تونین از طریق منوی Toolbars گزینه Web Publishing رو فعال کنین . در این صورت آیکونی با نام Lw7 به نوار ابزار افزوده می شود . با انتخاب این آیکون جعبه Serve Landsat 7 over the Internet گشوده می شود . در اینجا پس از مشخص نمودن تنظیمات مربوط به فرمت تصویر و مسیر تصویر محصولاتی ( ترکیبات باندی) که می خواهین توسط نرم افزار تهیه بشه از شما سوال می شه که NDVI هم یکی از اونهاست و می تونین انتخابش کنین .

یکی از سوالاتی که معمولا دانشجویان قبل از ورود به بازار کارمی پرسن نحوه کار با دوربین های توتال استیشن TOTAL STATION هست .

در دانشگاه های ما در دروس نقشه برداری معمولا روش های کلاسیک و پایه مطرح میشه و کمتر فرصت کار با ابزار تقریبا مدرنی مانند توتال برای افراد پیش میاد . حتی بسیار دیده میشه که دانشجویان پس از گذراندن اردوی کارورزی و کار با توتال باز هم در هنگام ورود به بازار کار در روزهای اول در این زمینه با مشکل روبرو هستن و اصطلاحا می لنگن .

در ادامه بصورت کلی نحوه توجیه یک دوربین توتال استیشن رو توضیح داده شده :

ابتدا در مورد مفهوم توجیه کردن دوربین توضیح مختصری رو می دم : توجیه دوربین یعنی شما جهت شمال رو ( معمولا بصورت فرضی) مشخص می کنین و این یعنی امتدادی که آزیموت یا ژیزمانش صفر هست رو به دوربین معرف می کنین ( البته می تونین ژیزمان مثلا 60 درجه در منطقه رو هم معرفی کنین و به دوربین ببندین . فرقی نمی کنه چون وقتی دوربین بدونه 60 کجاست می تونه بفهمه که صفر درجه یعنی شمال هم کجاست. )

حالا  با معرفی شمال ما در حقیقت چه کار کردیم ؟

ما اومدیم محور y  دستگاه مختصاتی که می خواهیم نقاط عوارض مثلا توپوگرافیمون در اون برداشت بشن رو مشخص کردیم و در نتیجه  محور x  که با محور y زاویه نود درجه بصورت ساعتگرد می سازه هم مشخص میشه . یعنی ما یک سیستم مختصات دکارتی رو روی منطقه ای که می خوایم نقشه اش رو تهیه کنیم قرار می دیم یا تعریف می کنیم. حالا هر نقطه در این منطقه دارای یک مختصات x , y  بر اساس این سیستم مختصاتی که ما تعریف کردیم هست .

بریم سراغ بقیه کار :

فرض می کنیم که شما در حال کار در یک پروژه کوچک هستین ، ایستگاهی در منطقه نداریم و بنا بر این پیمایشی هم  در منطقه وجود نداره .

روش کار به این شکله :

این روش با نام روش آنتنی معروفه و در پروژه های کوچک معمولا از این روش استفاده میشه .

خب فرض می کنیم که سر زمین هستین . محل ایستگاه اولتون رو تعیین کنین و یک بلوک بتنی یا چوب یا سنگ یا هر چی که می خواین ( یا حتی بتن ریزی) رو بعنوان ایستگاه شماره یک در زمین بکارین . دوربین توتال استیشن رو بر روی ایستگاهتون  مستقر کنین و دوربین رو سانتراژ و تراز کنید .

حالا یک job یا project  رو در دوربین تعریف کنید تا اعمالی که می خوایم در این job یا project انجام بشه و نقاط برداشتی در سر زمین هم در همینها ذخیره بشه) . برای مثال نامش رو میذاریم  rasht۱ . این نامگذاری قراردادیه و دلبخواهی . مثلا شما میتونید چند حرف از نام محل پروژه و شماره روز کاریتون رو به عنوان اسم بدین . در مرحله بعد وارد بخش ایستگاه گذاری و توجیه دوربین میشیم . در بخش ایستگاه گذاری ابتدا نام و مختصات ایستگاهی که دوربین بر روی آن قرار گرفته بایستی وارد بشه . مختصات این ایستگاه رو یک عدد فرضی در نظر بگیرید .

برای مثال ایستگاه S1 با مختصات X=10000,Y=10000,Z=100  . پس از تایید اطلاعات وارد شده به دوربین وارد بخش توجیه یا Orientation میشیم . در اینجا دو روش برای توجیه یعنی معرفی محور Y وجود داره . روش اول معرفی ( زاویه افقی ) یک ژیزمان فرضی در یک امتداد دلبخواهی هست . بهتره که معمولا این امتداد رو بسمت لبه یک عارضه ثابت و شاخص در منطقه مثلا تیر برق در نظر بگیرید ، این کار برای اینه که اگه خدای نکرده بعدا توجیهتون بهم خورد و ایستگاه مختصات دار دیگه ای نداشتین بتونین که دوباره دوربین رو به اون امتداد ببندین ( توجیه کنین. ).

تار رتیکول رو بر لبه مثلا یه تیر برق قرار می دیم و زاویه مربوطه برای ژیزمان اون امتداد رو وارد می کنیم . معمولا صفر میدیم . بعش دکمه مربوط به تایید رو می زنید حالا توتال استیشن شما توجیه شده و شما یک سیستم مختصات تعریف شده برای شروع عملیات برداشت  در منطقه دارین .

می تونید وارد بخش برداشت نقاط بشین و توسط قرائت بر روی منشور ) Reflector   )، تارگت و یا سطح مورد نظر( در صورت Reflectorless  بودن توتال) ، تا مختصات x,y,z نقاط  توسط توتال محاسبه و در حافظه دوبین ثبت بشه .

یک کار دیگه ای بایستی انجام بدین و خیل ضروری هست انتخاب محل ایستگاه دومتون هست . پس از انتخاب محل ایستگاه و کاشت بتون یا هر چیز دیگه یا بتون ریزی  رفلکتور رو بر روی ایستگاه تراز کنید و مختصات اون رو قرائت کنید . ( ترجیحا چند بار، برای دقت بیشتر... )

حالا مختصات ایستگاه دوم یعنی S2 رو هم دارین . این کار رو باید قبل از عوض کردن محل دوربین از روی ایستگاهتون انجام بدین وگرنه دفعه بعد که میاین سر زمین  معلوم نیست که دوربین رو چه جوری باید توجیه کنین و روش امتداد هم برای دفعه اول فقط بایستی انجام بشه .

در دوربینهایی مانند پنتاکس در صورت خاموش کردن دوربین ( مثلا برای صرف نهار که معمولا جوجه کباب یا چلوکباب می باشد  )  پس از روشن کردن مجدد می بایست که عملیات توجیه مجددا انجام بشه  بنا براین بایستی که حواستون جمع باشه . البته در توتال استیشن هایی مانند تریمبل ، لایکا و سوکیشا  این مسئله وجود نداره .

روز بعد که اومدین سر زمین در بخش توجیه دیگه احتیاجی نیست که ژیزمان صفر و از این جور چیزا معرفی کنین . اینبار پس از معرفی مختصات ایستگاه دوربین (مثلا S1) حالت توجیه مختصاتی رو انتخاب می کنین . در اینجا نام و مختصات ایستگاه دوم و ارتفاع دقیق رفلکتور رو وارد می کنین . البته می تونین که این نقطه رو از Job یا Project روز قبل هم  فراخوانی کنین . با تلسکوپ دوربین بسمت ایستگاه دیگرتون ( S2) نشانه روی کنین و رفلکتور هم دقیق و تراز بر روی ایستگاه قرار بگیره . حالا دکمه مربوط به توجیه رو بزنین . در توتال استیشن هایی مانند تریمبل 3600 مختصات نقطه دوم برداشت میشه و موقعیت X و Y و Z ایستگاه دوم اندازه گیری می شود و با مختصاتی که ما به دوربین دادیم مقایسه شده و دوربین خطای توجیه رو به ما اعلام می کنه .

این خطا از مجموع Xبتوان 2 و Y بتوان 2  و Z بتوان 2  کلا در زیر رادیکال حساب میشه . این کار از چرخش های احتمالی در نقشه بدلیل توجیه اشتباه بخاطر وارد کردن مختصات اشتباه یک یا هر دوی ایستگاه ها ، جلوگیری می کنه ...در دوربین هایی مانند لایکا این طول اندازه گیری نمیشه وکافیه تار رتیکول در امتداد ایستگاه قرار بگیره . بالطبع خطای توجیه به شما اعلام نمیشه . البته می تونین بعد از توجیه، مختصات ایستگاه دوم رو یکبار برداشت کنین و با مختصات قبلیتون مقایسه و کنترل کنین . اگر مشکلی نبود می تونین برین سراغ برداشت نقاط عوارضتون .

 از این به بعد روال کار همینه . رو ایستگاه 2 که رفتین اینبار دوربین رو نسبت به ایستگاه اول توجیه  کنید . حالا می تونین ایستگاه 3 رو هم ایجاد کنیدو مختصات دار( مختصاتش رو برداشت کنین) و دفعه بعد رو ایستگاه 3 برین و نسبت به ایستگاه دو و یا یک  دوربین رو توجیه کنین و الی آخر ...

فقط در این روش باید خیلی حواستون جمع باشه . نقشه های زیادی بوده که با این روش تهیه شدن و چرخش داشتن ، یعنی مختصات ایستگاه ها رو درست وارد کنین . یه وقت بجای مختصات ایستگاه 3 مختصات ایستگاه 1 رو به دوربین ندین چرا که این کار باعث میشه که جهت و محل محورهای مختصاتتون در منطقه تغییر کنه و الریدمان ...

البته تا اونجایی که می دونم سازمان نقشه برداری روش آنتنی برای پیماش اصلی رو قبول نداره . بعضیام کلک می زنن و از مختصات بدست اومده از این روش در پایان کار یه پیمایش صوری می سازند ...

روش دوم :

یک سری نقاط پایه رو به عنوان ایستگاه های پیمایش  اصلیتون در نظر بگیرین و مختصات اونها رو با قرائت طولها و زوایا بر روی شبکه و یا توسط GPS  تعیین کنین و سرشکنی را انجام بدین . البته ممکنه که نقاط از قبل در منطقه ایجاد شده باشن و مختصات دار باشن و دیگه نیازی به این کارها هم  نباشه .

حالا می تونین برای توجیه توتال استیشن از این مختصات نهایی بدست آمده برای ایستگاه های پیمایش استفاده کنین . مطابق روش توجیه مختصاتی که در بالا اشاره شد . می تونین این مختصات های بدست رو دستی به توتال وارد کنین (رو هر ایستگاه که میرین نسبت به ایستگاه بغلی توجیه رو انجام بدین) و یا اینکه در صورت اینکه توتالتون امکانش رو داشته باشه اقدام به Upload کردن مختصات ایستگاه ها از کامپیوتر به دوربین و فراخوانی اونها از حافظه دوربین در حین کار  بکنین . با این کار خطای انسان جهت وارد کردن مختصات بصورت دستی حذف میشه و سرعت کار توجیه هم بالاتر میره .

من سعی کردم بازبانی ساده و روان ، روال کار رو برای یک فرد مبتدی توضیح بدم . امیدوارم که بکار دوستان نقشه بردار با تحصیلات آکادمیک عزیز بیاد . 

در نگاه اول شاید کار پیچیده ای بنظر بیاد ولی خودتون که برین سر وقت توتال و کار می بینن که این جوریام نیست .

در پایان یه توصیه برای شما دارم و اون هم اینه که هیچ وقت کنترل رو در کار فراموش نکنین . کنترل باعث کشف و پیشگیری از خطاها و اشتباهات احتمالی خواهد شد و از ریخته شده آبرو و وارد آمدن خسارت مالی به شما جلوگیری خواهد کرد . هر چقدر هم که از خودتون ، معلوماتتون و کارتون مطمئن هستین باز هم کنترل رو فراموش نکنین چرا که احمال وقوع خطای انسانی هست.

برای مثال در مناطق کوچکتر در صورتی که بدونین محور y یا همون شمال فرضیتون در کدوم راستا هست  در حین کار براحتی می فهمین که آیا مختصات اعلام شده توسط دوربین برای هر نقطه مشخصی صحیح هست یا خیر .

در روش آنتنی ، مختصات ایستگاه هاتون رو در جایی یادداشت کنین .

بعد از توجیه حتما مختصات ایستگاهی که نسبت بهش توجیه رو انجام دادین رویک بار برداشت کنین و با عددی که از قبل داشتین کنترل کنین . می تونین مختصات یک نقطه در نزدیکی محل دوربین رو برداشت کنین و ببینین که همون حول و حوش نزدیکیای عدد مختصات ایستگاه دوربین هست یا نه . حتی می تونین نقطه ای رو که از چند ایستگاه بهش دید دارین بعنوان یک نقطه کنترل در نظر بگیرین . در هنگام معرفی شمال فرضی هم اگر که رفلکتور در اون راستا قرار بگیره و مختصاتش رو برداشت کنین ، مقدار x اون نقطه با مقدار x در همون ایستگاهتون ( مبدا ) باید برابر باشه (برای مثال در اینجا باید 10000  باشه) و فقط مقدار y تغییر بکنه .

در صورت امکان هر شب اطلاعات توتال رو در رایانه تخلیه و در نرم افزار کار رو کنترل کنید .

در کل نحوه کنترل و روشهای اینکار می تونه کاملا ابتکاری و دل بخواهی باشه .

این جمله همیشه آویزه گوشتون باشه :

نقشه بردار شاید حق خطا کردن رو داشته باشه ولی بهیچ وجه حق اشتباه کردن رو نداره .

شاد و موفق باشین

شرح خدمات شرکت های مهندسین مشاور نقشه برداری :

نقشه برداری زمینی ، فتوگرامتری و هیدروگرافی :

1-     نقشه برداری زمینی : شامل تهیه نقشه های توپوگرافی اعم از منطقه ای ، شهری و نقشه های کاداستر ، نقشه برداری و پیاده کردن نقشه ها شامل مسیرها ، خطوط لوله و انتقال نیرو ، نقشه های شهری و ثبتی ، تهیه پروفیلهای طولی و عرضی و تجمیع و افراز زمین ، نقشه برداری تونل و معدن ، میکروژئودزی ، مطالعات جا به جایی گسل ها ، رفتار سنجی سدها  و ابنیه فنی و گسترش شبکه های ژئودزی و ترازیابی دقیق*، تعیین و اندازه گیری نقاط کنترل زمینی عکسی ، طراحی و ایجاد سیستم های اطلاعات جغرافیایی (GIS) ، سیستم های اطلاعات زمینی (LIS) ، کاداستر و همچنین جمع آوری و آماده سازی اطلاعات مکانی به منظور ورود به سیستم اطلاعات جغرافیایی و پردازش های کارتوگرافی و ترسیم رقومی نقشه های تهیه شده ، تالیف ، تدوین ، ترسیم و ارایه کلیه نقشه ها اعم از توپوگرافی ، جغرافیایی ، زمین شناسی و ... سایر امور کارتوگرافی تا مرحله چاپ .

*میکرو ژئودزی ، مطالعات جابجایی گسل ها ، رفتارسنجی سدها و ابنیه فنی و گسترش شبکه های ژئودزی و ترازیابی دقیق صرفا مربوط به پایه 1 است .

2-     فتوگرامتری : شامل تبدیل عکس ها و تصاویر هوایی و  ماهواره ای به نقشه و تهیه

انواع نقشه های عکسی و تصویری ، فتوگرامتری برد کوتاه و انجام خدمات سنجش از دور ، پردازش تصاویر و انجام تصحیحات هندسی مسطحاتی ، رفع جا به جایی ناشی از اختلاف ارتفاع ، انجام تصحیحات طیفی ، استخراج اطلاعات از داده های ماهواره ای و تهیه مدل ارتفاعی رقومی (DSM,DEM,DTM)

3-     هیدروگرافی : شامل عمق یابی و تهیه نقشه از کف دریاها و رودخانه ها و مطالعات                                    

       جزر و مدی ، جریان سنجی حرکت آب و محاسبات و تهیه جداول مربوطه و پیاده 

       کردن موقعیت سکوهای حفاری ، چاه های نفت و گاز در دریا ، نمونه برداری از

       کف دریاها ، دریاچه ها و رودخانه ها .

مقاله ای که آوردم در زمینه تشکل های غیر انتفاعی نقشه برداری در ایالات متحده امریکا هست که توسط آقای پرویز علم بیگی تهیه شده .

منبع مقاله ، شماره 5 ( بهار 83) نشریه فنی- تخصصی ژئومترونیک متعلق به انجمن علمی نقشه برداری دانشگاه امیر کبیر واحد تفرش هست . البته به آقای علم بیگی ایمیل زدم تا در مورد گذاشتن مقاله در اینجا ازشون اجازه بگیرم ولی مثل اینکه ایمیل ایشون بدلیل عدم استفاده طولانی مدت غیر فعال شده . هر چند فکر می کنم که ایشون هم راضی باشن که نقشه برداران ایرانی با وضعیت تشکل های صنفی این قشر در جامعه امریکا مطلع بشن و ...

معرفی نهادهای غیر انتفاعی نقشه برداری در آمریکا

الف ) آشنایی با ساختار  ACSM

(American Congress on Surveying and Mapping )  

کنگره نقشه برداری و نقشه سازی آمریکا (ACSM) یک سازمان حرفه ای است که متشکل از افرادی است که حرفه آنان به نوعی وابسته به مشخصات شکلی زمین می باشد و از نقشه های تهیه شده و جداول و سیستم های کارتوگرافی دیجیتال ، اطلاعات مربوطه به صورت دقیق استفاده می کنند . اعضای این انجمن عضویت خود را به طور موازی در حداقل یکی از سازمان های زیر مجموعه ACSM حفظ می کنند . به این صورت که سازمان های زیرمجموعه کارمندانشان را برای عضویت در ACSM معرفی می کنند و در هیئت مدیره مطرح می شود .

هر یک از سازمانهای عضو، کارمند و حق رای خاص خود را داراست .

انجمن ملی نقشه برداران حرفه ای ، از تعدادی کارمند ، هیئت مدیره و هیئت نظارت از سازمان های ایالتی تشکیل گردیده است که هرکدام به نحوی با ACSM در ارتباط اند .

نحوه عضویت در ACSM :

کنگره نقشه برداری و نقشه سازی آمریکا ،انجمنی غیر انتفاعی است که هدفش خدمت در جهت منافع عمومی و پیشرفتهای علوم جغرافیایی زمین است . بیش از 6000 عضو مستقل ACSM از نقشه برداران ، مهندسین کارتوگراف ، ژئودزین ها ، متخصصان GIS و LIS  و فتوگرامتری و دیگر رشته های مرتبط که از صنایع خصوصی یا دولتی و یا دانشگاه ها تشکیل شده است . این انجمن همچنین از اعضایی که محصولات و خدمات با کیفیت بالا را به متخصصان این رشته ارائه می نماید حمایت می کند .

ACSM به عنوان یک سازمان :

1)      در جهت منافع نقشه برداری و تهیه نقشه ، به وسیله قانون فدرال و دیگر عرصه های قانونی ایجاد شده توسط طرحهای دولتی فعالانه تلاش می کند و این کار را به وسیله تبلیغ و ترویج و حمایت از این رشته و همچنین اعتبار و نفوذ خود انجام می دهد .

2)      توسط ساختار زیر نیازهای تخصصی طرحهای دولتی را برآورده می کند .

-         آژانس مدیریت فوق العاده فدرال (FEMA)

-         اداره ملی اقیانوس نگاری و پدیده های جوی (NOAA)

-         سازمان نقشه برداری  ژئودتیک (NGS)

-         کمیته اطلاعات جغرافیایی فدرال (FGDG)

3)      ارائه این تخصص ها در نشست های بین المللی نظیر :

-         فدراسیون جهانی نقشه برداران (FIG)

-         جامعه جهانی کارتوگرافی (ICK)

      4)   حرکت علمی این رشته از طریق نشر و بسط آن در نشریه های دانشگاهی از جمله :

-         نشریه علم نقشه برداری و علوم اطلاعات مکانی (SALIS)

-         نشریه علم کارتوگرافی و علوم جغرافیا (GGIS)

بهبود می بخشد .

5)      اعضای خود را از فعالیت ها، تکنولوژی های جدید و اخبار این صنعت به وسیله بولتن ACSM و پایگاه اینترنتی http://www.acsm.net  آگاه می نماید .

6)      فرصت های زیر را در اختیار اعضا قرار می دهد :

-         همکاری متقابل بین سازمانی

-         آموزشهای مداوم در طی کنفرانس های سالیانه بهاره و پاییزه

-         برنامه ریزی های ارزیابی و تعیین سطح

-         همکاری با مدارس به منظور جذب جوانان به سمت این رشته

-         آموزش این علوم همراه با کمک هزینه های تحصیلی و برگزاری مراسم تجلیل از برترین های این رشته

-         تلاش در جهت آموزش مداوم از طریق برنامه های ارزیابی کتابهای منتشر شده  AAGS( American Association for Geomtic Sience) .

انجمن نقشه برداری ژئودتیک آمریکا از سازمانهای عضو ACSM می باشد .

اعضاء :

ترکیب اصلی اعضای  این انجمن عبارتند از  افراد متخصص و ماهر در رشته های علوم مهندسی ، کاربردی ، ریاضی یا فیزیک همراه با تخصص در گرایش های نقشه برداری دقیق مسطحاتی یا ژئودتیک ، ژئودزی ، ژئوفیزیک ، نقشه برداری ماهواره ای ، نجوم کاربردی رادیویی ، محیط زیست ، اندازه گیری دقیق و سرشکنی و نیز متخصصانی در زمینه علوم نور ، الکترومغناطیس ، مکانیک و فتوگرامتری .

ب) آشنایی با انجمن نقشه برداری ژئودتیک آمریکا ( AAGS ) :

ماموریت اصلی انجمن نقشه برداری ژئودتیک آمریکا سوق دادن مجموعه اطلاعات و دانسته های اعضا در رشته های ژئودزی ، نقشه برداری و اطلاعات سطح زمین به سوی قرن بیست و یکم می باشد . ( احتمالا مقاله کمی قدیمی بوده ! )

AAGS به منظور این پیشتاز بودن به توسعه برنامه های آموزشی جدید از جمله نمایشگاه ها ، سمینارها و کارگاه های آموزشی می پردازد . این برنامه ها تحت عناوین مربوط به نقشه برداری ژئودتیک و همچنین به وسیله مقالات و روزنامه هایی که اعضا را از آخرین پیشرفت های تکنولوژیکی آگاه می کند صورت می گیرد . همچنین روش های کارآمد و موثر را برای پیشرفت این رشته ها بررسی می کند .

اهداف :

اهداف AAGS از این قرار است :

1-     پشتیبانی از اهداف کلی ACSM

2-     ترویج و ترفیع دادن بهتر مفاهیم رشته ژئودزی به عنوان یک علم .

3-     نشان دادن ارزش بالای نقشه برداری ژئودتیک و در نتیجه تشویق و ترویج استفاده بیشتر از این نوع نقشه برداری .

4-     حمایت از افراد ، دولت  و سازمان های خصوصی به منظور ترویج نقشه برداری ژئودتیک .

5-     اتخاذ استانداردهای یکسان و روش هایی به منظور تکامل این رشته .

6-     گسترش فرایند پیشرفت ، انتشار و پخش اطلاعات و داده های نقشه برداری ژئودتیک .

7-     انجام برنامه هایی جهت تست سنجش و ارزیابی تجهیزات مورد استفاده .

8-     کمک به توسعه و اجرای سیستم جهانی موقعیت یابی (GPS) برای استفاده در این رشته .

9-     آگاه کردن اعضا از پیشرفتهای جدید تکنولوژی به وسیله گردهمایی های انجمن و انتشارات کنگره .

10- گسترش برنامه های آموزشی در ژئودزی ، نقشه برداری ژئودتیک و رشته های مرتبط ، همکاری با سایر سازمان ها و کمیته ها و دیگر ارگان های مشابه چه ملی و چه بین المللی در جهت پشتیبانی از علم ژئودزی .

11- تشویق استفاده از نقشه برداری ژئودتیک و سیستم های مختصات ریاضی در کنار استفاده از سیستم نقشه برداری عمومی زمین ( PLSS )

12- تشویق استفاده از نقشه برداری ژئودتیک و سیستم های مختصات ریاضی در کنار استفاده از سیستم های اطلاعات زمینی و جغرافیایی .

کادر مدیریت :

                 انجمن نقشه برداری ژئودتیک آمریکا به وسیله یک هیات مدیره که توسط اعضا انتخاب می شوند اداره می گردد .   

ج) بنگاه خیریه  NSPS

انجمن ملی خیریه نقشه برداران حرفه ای ، یک بنگاه چند منظوره و غیر انتفاعی است که راههای حفظ و نگهداری داشته ها و سرمایه گذاری برای آینده رشته های نقشه برداری و تهیه نقشه را گسترش می دهد .

این بنگاه به منظور پرداختن وام های بلاعوض برای دستیابی به اهداف زیر برای نقشه برداران بنیان گذاری شده است :

-         ترویج و توسعه آموزشی ، مطالعات و تحقیقات در زمینه رشته نقشه برداری و اشاعه علوم وابسته به آن

-         تهیه کمک هزینه تحصیلی ، جوایز و دیگر پشتیبانی ها از دانشجویان شایسته رشته نقشه برداری

-         هدایت و حمایت از برنامه های آموزشی ، سخنرانی ها ، گردهمایی ها و سمینارها در زمینه نقشه برداری و موضوعات مرتبط .

-         فراهم کردن امکانات در جهت انتشار و توزیع آثار نوشته شده درارتباط با این رشته

-         جمع آوری ، حفظ و نمایش کتب ، مدارک ، آثار تاریخی و تجهیزات با ارزش و کمیاب مرتبط با رشته نقشه برداری

-         دریافت کمک های مالی ، هدایا و وقفیات ، هم به صورت کلی و هم به صورت شخصی در جهت اهداف خیر به (بخش) خصوصی یا عمومی .

-         در طی سالیان متمادی ، نقشه برداران با افتخار اشتیاقشان را به حفظ و توسعه حرفه نقشه برداری ، هم بصورت ایالتی و هم در سطوح ملی نشان داده اند .

-         بنگاه خیریه NSPS هم اکنون به کمک و راهنمایی مردم در جهت جاودانه کردن این حرفه در سطوح ملی نیازمند است .

 نحوه دیجیتایزینگ به روش  on-screen توسط نرم افزار مایکرو استیشن :

در نسخه 8 نرم افزار Microstation :

از منوی file   گزینه  Raster Manager   را انتخاب کنید . در پنجره جدیدی که گشوده می شود از منوی file گزینه  Attach   را انتخاب کنید. حال در پنجره جدید گشوده شده می توانید فایل تصویریتان ( فایل رستر) را از مسیر مورد نظر انتخاب نمایید. در بخش List files of type می توانید نوع فایل رسترتان را انتخاب کنید . حالا گزینه ok  را انتخاب کنید و سپس بر روی view مورد نظرتان در صفحه ترسیم مایکرو استیشن یک کلیک چپ نمایید.حالا با حرکت موس بر روی view  کادر خط چین داری ایجاد می شود که ابعاد آن را می توانید به اندازه دلخواهتان در آورید . حال پس از انتخاب تقریبی ابعاد مورد نظر برای تصویر ، یکبار دیگر بر روی view کلیک چپ نمایید . حالا می توانید تصویرتان را مشاهده نمایید اما تصویر شما مکان مرجع نیست . یعنی ابعاد عوارض با آنچه می بایست بر روی زمین باشد متفاوت است . شما با توجه به قابلیت ماکروسکوپی ابعاد در مایکرو استیشن مایلید اندازه گیریهایی که بر روی نقشه وکتور انجام می دهید برابر با مقادیر واقعی ( زمینی ) باشند  .

به این منظور می بایست از منوی Tools  در مایکرو استیشن گزینه Raster و سپس Control را انتخاب نمایید . با این کار پنجره Raster Control   گشوده می شود . در اینجا شما قادر به اعمال Modify   ، تغییر مقیاس  ، جابجا کردن تصویر ، چرخش آن و از همه مهمتر مکان مرجع نمودن آن نمایید .

بدین منظور چنانچه از نظر مختصاتی هم نیاز به توجیه تصویر دارید ابتدا مختصات مثلا پایین سمت چپ تصویر را بر روی view  مایکرو استیشن پیدا کنید و با یک علامت مثلا ضربدر محل دقیق آن را مشخص کنید . سپس با استفاده از قابلیت جابجایی (move) ، کنج پایین سمت چپ را در محل تعیین شده قرار دهید .حالا می بایست اندازه های روی تصویر نقشه مان برابر با ابعاد واقعی باشند . به این منظور گزینه warp  از پنجره Raster Control  را انتخاب نمایید .

پنجره warp گشوده می شود .در حقیقت  در اینجا شما اقدام به یک ترانسفورماسیون از فضای موجود به فضای واقعی می نمایید . سه روش مختلف برای اینکارذ وجود دارد .

روش اول Align(Move,Scale)

روش دوم Similitude(Move,Scale,Rotate)

روش سومAffine(Move,Scale,Rotate,Skew)

استفاده از روش سوم یعنی ترانسفورماسیون affine جهت کار ما مناسب تر خواهد بود .

پس از انتخاب نوع ترانسفورماسیونتان می بایست  چند نقطه را جهت ترانسفورماسیون انتخاب کنید . ابتدا بر روی یک نقطه از تصویر کلیک کنید سپس بر روی محلی که در سیستم مختصات جدید آن نقطه باید باشد کلیک کنید . ( برای اینکار می توانید به مانند نقطه کنج پایین نقاط مورد نظر را از قبل انتخاب نموده و با علامت مشخص کنید . ) این کار  را برای چند نقطه انجام دهید (حداقل دو نقطه ) . هرچه تعداد نقاط بیشتر باشد دقت کار بهتر خواهد شد .

حال می توانید با استفاده از ابزار های ترسیمی مختلف مانند خط  اقدام به ترسیم عوارض موجود بر روی تصویر نقشه بنمایید . پس از آنکه تمامی عوارض مورد نظر را ترسیم نمودید از منوی file گزینه Raster Manager را انتخاب نموده و در منوی file  از پنجره مورد نظر گزینه Detach را انتخاب نمایید . تصویر شما حذف شده و می توانید تنها فایل وکتورتان را مشاهده نمایید . کار تمام است و شما با موفقیت فایل وکتور یا همان برداری را از روی فایل رستر ترسیم نموده اید .

در نسخه های 5 ، 95 وj    نرم افزار مایکرواستیشن روال کار کمی متفاوت است . در پست بعدی وبلاگ درباره روال کار در آن نسخه ها هم براتون خواهم نوشت .

Digitizing

دیجیتایزینگ یا رقومی سازی ، تکنیک تبدیل نقشه های سنتی یا کاغذی و یا سایر مدارک گرافیکی به داده های رقومی سازگار با فرمت برداری (vector)  را گویند .

انواع نمایش های داده های مکانی در رایانه :

-         برداری Vector

-         رستر Raster 

Vector : عوارض بصورت مجموعه ای از عوارض نقطه ای دارای مختصات معلوم در سخ افزار رایانه ای ذخیره می شوند . فایل های CAD از نوع برداری یا وکتور می باشند .

Raster  : از مجموعه از المانهای تصویری با نام پیکسل تشکیل شده اند که بصورت ماتریسی قابل تعریف و پردازش می باشند . هر تصویری که بر روی رایان مشاهده می کنید فایل رستر می باشد .

روشهای دیجیتایز کردن :

-         دیجیتایز مستقیم با استفاده از میز یا صفحه دیجیتایزر(Tablet Digitizer) ؛

-         رقومی سازی با استفاده از اسکنر که نقشه را بصورت رستر در می آورد : Scan Digitize ؛

-         دیجیتایز از روی صفحه مانیتور :on – screen  digitizing    ؛

-         تبدیل خودکار رستر به وکتور : Automatic Raster to Vector Conversion .

اجزای دیجیتایزر (میز دیجیتایز) :

*صفحه یا سطح دیجیتایزر

*سیستم اتصال به رایانه

*موس دستی

*خط فرمان ورود اطلاعات و توصیفات به سیستم

مراحل رقومی سازی با دیجیتایزر :

1- آماده سازی منابع و امکانات                                                          Preparation

2- پیش پردازش اسناد و مدارک                           Document preprocessing   

      3- تنظیم                                                 دیجیتایزر                                                                Digitizer setup  

4- دیجیتایز نمودن عوارض                                         Digitizing of features   

5- ورود اطلاعات                                              توصیفی                                                           Attribute entry

6- ویرایش و اصلاح                                                       Editing & Correcting

اسکنر با آرایه های خطی :

در این روش پرونده کاغذی تبدیل به نسخه رقومی می شود اما با فرمت رستر .

روش  on-screen : در این روش نقشه کاغذی که توسط اسکنر (رسام) تبدیل به رستر شده در محیط یک نرم افزار برداری CAD مانند مایکرو استیشن و یا اتوکد تبدیل به فرمت وکتور می گردد .

روش کار به این صورت است که برای مثال تصویر رقومی شده نقشه با فرمت مثلا tiff را در یک نرم افزار CAD مانند مایکرو استیشن فراخوانی می کنیم و پس از انتقال مختصات و مکان مرجع نمودن نقشه ( در صورتی که نیاز باشد که معمولا این گونه است .) اقدام به ترسیم عوارض از روی تصویر با استفاده از ابزارهای ترسیمی متنوع و در لایه های از پیش تعیین شده ، می نماییم .

البته اگه آدم اینکارو زیاد انجام بده پدر چشم درمیاد مخصوصا در جاهایی که منحنی میزان ها زیاد و فشرده هستن .

یک نکته مهم این است که ابتدا اقدام به ترسیم عوارض سطحی(پلی گون ها) طبیعی ، سپس عوارض سطحی مصنوعی و بعد از آن راههای ارتباطی و نهرها و در نهایت منحنی میزان بنمایید تا عوارض ، ناخواسته همدیگر را نپوشانند .

اگر عمری بود بزودی درباره نحوه دیجیتایز با مایکرواستیشن براتون خواهم نوشت .

تبدیل خودکار رستر به وکتور :

در این روش با استفاده از نرم افزارهای تبدیل اتوماتیک همچون RasterVect  ،    Algolab Raster to Vector Conversion Toolkit  ، Scan2CAD و ....

نقشه رستر فراخوانی شده و سپس با دستورات مشخص ، نرم افزار تمامی عوارض را با توجه به تنظیمات انجام شده بصورت برداری ترسیم می نماید . البته از این روش بیشتر برای ترسیم منحنی میزان و عوارض دارای انحنا و عدم شکستگی استفاده می شود چرا که این نرم افزارها اقدام به اخذ نقاط بر اساس فواصل و بازه های زمانی و یا مکانی از پیش تعیین شده می نمایند . ممکن است که گوشه های تیز ساختمانها و سایر عوارض خصی و سطحی جا بیفتد و حالت پخ شدگی پیدا نمایند و دقتی که در نقشه بوده از دست برود . البته این امر بسته به نوع کار و سطح دقتی که مورد نیاز است بستگی دارد .

ممنون خواهم شد اگر  بزرگوارانی که به اینجا سر می زنند تجربیات خودشون در این زمینه رو با بقیه هم به اشتراک بگذارند .

GIS Ready نمودن داده های مکانی

دو نوع داده مکانی جهت ورود به محیط GIS وجود دارد .

1-    داده های رستری (مانند تصاویر ماهواره ای یا عکس های هوایی یا تصاویر مربوط به اماکن موجود در نقشه )

2-    داده های برداری ( انواع نقشه )

خطا هایی که جهت ورود اطلاعات برداری به محیط GIS می بایست  تصحیح گردند :

این خطاها جزو خطاهای ظاهری می باشند .

Sliver- Gap

یکی از مکان های ایجاد خطا در مرز مشترک بین دو پلی گون که در تشکیل هر دو پلی گون سهم دارد می باشد . خطاهای موجود در مرز مشترک پلیگون ها که بر اثر رقومی سازی د.باره مرز بین پلیگون ها پدید می آید شامل Sliver و Gap می باشد .

علت ایجاد این خطاها عدم تطابق دقیق دو خطی است که در مرحله ترسیم مرز مشترک بین پلیگون ها بوجود می آید . برای اجتناب از این خطا بهتر است که مرز مشترک دو سطح مجاور تنها یکبار ترسیم شود و بعد در مرحله تعریف توپولوژی ، همسایگی برای دو سطح مجاور تعریف گردد .

Over Shooting

خطای از هم رد شدن خطوط و عدم وجود Node در محل اتصال آنها .

برای مثال دیوار به یک عارضه خطی می رسد و در آنجا تمام می شود ولی در نقشه می بینیم که دیوار تا کمی بعد از محل برخوردش با عارضه مورد نظر ادامه پیدا کرده است  یا مثلا ساتختار شبکه ای برای شبکه معابر و خطوط انتقال نیرو که در آنها باید هر خط در محل اتصال به خطوط دیگر قطع شود که تشکیل یک الگوی اتصال یا پیوستگی را بدهد یعنی در محل اتصال  Node  (نقطه،گره) ایجاد شود .

Under Shooting

خطای بهم نرسیدگی خطوط

درست عکس خطای قبلی است . در این حالت دیوار قبل این که به عارضه بعدی که با آن اتصال دارد ، ناگهان در نزدیکی آن تمام  شده است .

بسته نبودن پلی گون ها

یکی دیگر از خطاهای ظاهری که می باست تصحیح گردند این خطا است . در این حالت سطوحی که می باست بسته باسند حداقل در یک محل بسته نیستند و دو خط به هم نرسیده اند .

خطاهای از هم رد شدن و بهم نرسیدگی خطوط و همچنین بسته نبودن پلی گون ها معمولا ناشی از عدم Snap  کردن اپراتور در هنگام تریم عارضه رخ می دهند که یکی از دلایل این امر سرعت بخشیدن بیشتر به کار می باشد که متاسفانه سبب می شود که وقت زیادی در مرحله ویرایش جهت یافتن و اصلاح این خطاها هزینه شود.

عمود نبود خطوطی که بر روی زمین عمود بوده اند.

موازی نبودن خطوطی که بر روی زمین موازی بوده اند .

غیر هموار بودن خطوط مستقیم

این سه خطای آخر معمولا بدلیل عدم دقت اپراتور برداشت کننده یا ترسیم کننده  رخ می دهند .

خطاهایی که ذکر شدند تقریبا اکثریت خطاهایی بودند که می بایست در مرحله ویریش برطرف گردند.

در انتهای مرحله ویرایش و اصلاح نوبت به ادغام و ورود اطلاعات به پایگاه داده های مکانی می رسد . در این مرحله می بایست انطباق لبه های برگ نقشه های مجاور در ادغام اطلاعات مورد لحاظ قرار گیرد . عمل انطباق لبه ها می تواند بصورت خودکار یا دستی انجام شودتا خطوط امتداد یافته تا لبه مشترک برگ نقشه های مجاور به صورت منطبق و هموار به هم متصل شوند . همچنین اطلاعات توصیفی عوارض واقع در مرز لبه نقشه ها باید با هم مطابقت داشته باشد ؛ در صورتی که اطلاعات مکانی در یک سامانه پایگاه داده های مکانی یکپارچه نگه داری می شوند . عوارض خطی که در دو یا چند برگ نقشه وجود دارند در زمان انطباق لبه های نقشه ها بیکدیگر می بایست تبدیل به یک عارضه منفرد شده و یکپارچه شوند ؛ همچنین عوارض سطحی و پلیگون هایی که در مرز مشترک برگه ها قرار دارند باید ادغام و تشکیل یک پلیگون واحد را دهند .

بخش های مختلف یک سنجنده تصویربردار و توضیحاتی درباب میدان دید لحظه ای

البته در عکس به فرمولIFOV=B*H اشاره شده است که در این صورت IFOV  برابر می شود با اندازه پیکسل زمینی در نادیر یا همان قدرت تفکیک زمینی در نادیر و دیگر معنای Instanteneous Field Of View   با آن سازگار نخواهد بود.

تا اونجایی که من می دونم و خوندم ، زاویه بتا همان میدان دید لحضه ای IFOV هست و اندازه پیکسل در نادیر هم از رابطه Pn=IFOV*H=B*H  بدست میاید که در تصویر آخر با نام D  مشخص شده است .

البته این مقدار اندازه پیکسل زمینی در نقاط دیگر عکس دارای مقداری متفاوت است که براحتی از طریق فرمول زیر قابل محاسبه می باشد :

( P teta / P nadir ) = 1 / cos^2(teta)

P teta = اندازه پیکسل زمینی تحت زاویه تتا

P nadir = اندازه پیکسل زمینی در نادیر

teta  = زاویه دید سنجنده درنقطه مورد نظر که برابر است با نصف زاویه میدان دید سنجنده :FOV/2

نادیر = پای راستای عمود ماهواره  بر زمین .

معرفی یکی دیگر از سنجنده های تصویربردار ماهواره ای

ماهواره های سری QuickBird

ماهواره    QuickBird-2   در تاریخ 18 اکتبر 2001 به فضا پرتاب شده است . این ماهواره دارای قدرت تفکیک 0.61 متر با سنجنده Pan  و 2.44  متر با سنجنده MS می باشد و در حال حاضر از لحاظ قدرت تفکیک زمینی پر قدرت ترین ماهواره تجاری می باشد . ارتفاع این ماهواره از سطح زمین برابر با 450 کیلومتر و دارای زاویه میل مداری 98 درجه می باشد و دوره تکرار آن 20 روز است.لازم به ذکر است که   QuickBird-1 با موفقیت در فضا قرار نگرفته بود.

Quick Bird محصولات تصویری متنوعی را در اختیار مشتریان قرار می دهد؛ از جمله تصاویر پوشش دار که البته به هرکسی داده نمی شود .   ماهواره های خانواده Quick Bird  توسط شرکت آمریکایی Earth watch (DigitalGlobe) اداره می گردند. مناطق تحت پوشش ماهواره های   QuickBird  محدود به مناطق پر جمعیت جهان است . اطلاعات بیشتر درخصوص ماهواره در جدول آمده است.

من خودم یک نمونه تصویر pan این ماهواره رو از نزدیک دیدم . تصویر رو استادمون به ما داده بود و مربوطه به کلات نادری در استان خراسان بود. گویا شهرداری این تصویر رو از یک واسطه به مبلغ حدودا 8 میلیون تومان خریداری کرده بود.

این تصویر که زمین مرجع هم بود توسط نرم افزار Global Mapper  به تصویر SRTM (مدل سه بعدی منطقه) منطقه متصل شد و از طریق عملیات Fly براحتی می شد در ارتفاعی پایین به دور آرامگاه نادر شاه حرکت  کرد!!!

از طریق آدرس زیر می توانید به تصاویر این ماهواره ها دسترسی پیدا کنید :

http://www.digitalglobe.com

اطلاعات بیشتر در خصوص این ماهواره و سنجنده های آن :

Launch Date	October 18, 2001
Launch Vehicle	Boeing Delta II
Launch Location	Vandenberg Air Force Base, California, USA
Orbit Altitude	450 Km
Orbit Inclination	97.2º, sun-synchronous
Speed	7.1 Km/second - 25,560 Km/hour
Equator Crossing Time	10:30 a.m. (descending node)
Orbit Time	93.5 minutes
Revisit Time	1 -3.5 days depending on Latitude (30º off-nadir)
Swath Width	16.5 Km x 16.5 Km at nadir
Metric Accuracy	23-meter horizontal (CE90%)
Digitization	11 bits
Resolution	Pan: 61 cm (nadir) to 72 cm (25º off-nadir) MS: 2.44 m (nadir) to 2.88 m (25º off-nadir)
Image Bands	Pan:     450 - 900 nm Blue:    450 - 520 nm  Green:  520 - 600 nm Red:     630 - 690 nm Near IR 760 - 900 nm

 

یک نمونه از تصاویر این سنجنده

 

ماهواره Ikonos

ماهواره Ikonos در حال حاضر مشهورترین ماهواره تجاری می باشد . این ماهواره دارای قدرت تفکیک زمینی 0.82 متر در باند Pan (سیاه و سفید) و 3.28 متر در حالت MS (چند طیفی) می باشد. دوره تکرار این ماهواره 14 روز است و پوشش تصویری آن بر روی زمین برابر با 121 کیلومتر مربع می باشد و دارای میدان دید 0.93 درجه است . ماهواره Ikonos-2 در تاریخ 24 سپتامبر 99 به آسمان پرتاب شد . (لازم به ذکر است که پرتاب Ikonos1 با شکست مواجه شد و موشک حامل این ماهواره لحظاتی پس از برخاستن از زمین در هوا منفجر گردید .)

طول عمر این ماهواره 7 سال برآورد شده و وزن آن 818 کیلو گرم است . باندهای طیفی این ماهواره همانند باندهای 1 تا 4 سنجنده TM ماهواره  4و5   Landsat  (نسل دوم)  است .

سیستم IKONOS

IKONOS دارای یک دوربین سیستم تصویربرداری Pushbroom *  با فاصله کانونی 10 متر است. که با استفاده از اینه به 2 متر کاهش یافته است . این سنجنده دارای ارتفاع 680 کیلومتر در نادیر * وسرعت 7 کیلومتر برثانیه می باشد . ماهواره قادر به تصویر برداری با پوشش عرضی است که فاصله 725 متر را می پوشاند . سیستم طوری طراحی شده که شامل 3 آنتن GPS و سه Star tracker رقومی است که موقعیت و وضعیت ایستگاه (سکوی) تصویربرداری را بدست خواهد داد . این ماهواره در مدار دایره ای ،قطبی و خورشید اهنگ با زاویه میل 98.2 درجه می باشد . در جدول زیر برخی از مشخصات فنی سیستم Ikonos  آمده است :

با در مدار  قرار گرفتن  IKONOS-2 عصر ماهواره ای تجاری با قدرت بالا فرارسید و به عنوان اولین کاربران تصاویر فوق جوامع فتوگرامتری و gis علاقه مندیشان را به این تکنولوژی نشان داده اند . اما این جوامع جهت دریافت داده ها با محدودیت هایی روبرو گشته اند . در ادامه سوالات مطرح شده از سوی کاربران و محدودیت های اعمال شده جهت اخذ داده بیان خواهد شد .

شرکت امریکایی Space Imaging ، در اواخر سال 1994 برای تجاری نمودن فن آوری تصویربرداری ماهواره ای با قدرت تفکیک بالا ایجاد شد . پس از شکست Ikonos-1  ، ماهواره Ikonos-2  جلوتر از برنامه زمان بندی شده در 24 سپتامبر 1999 به فضا پرتاب شد و در مدار قرار گرفت و سپس نام Ikonos-2  به نام Ikonos  تغییر یافت . واژه IKONOS از کلمه یونانی IKONO به معنی " تصویر " اقتباس شده است و Athena موشک حامل Ikonos 1,2 در فرهنگ یونانی اله خرد ،صرفه جویی و صنعت بوده است .

Ikonos اولین ماهواره تصویربرداری تجاری است که قادر به جمع آوری تصاویر پانکروماتیک با قدرت تفکیک بهتر از 1 متر و با قابلیت تصویربرداری متغیر (Flexible Pointing ) و همچنین تصاویر چند طیفی است .

محدودیت های اعمال شده در ارائه اطلاعات :

 در حال حاضر شرکت Space Imaging از ارائه اطلاعات مداری ، اطلاعات سنجنده ، داده های موقعیت ، وضعیت سکو و همچنین تصاویر خام خودداری می کند و فقط محصولات ارتوفوتو  وبه تازگی مدل ارتفاعی رقومی (DEM) 15 متری و 30 متری ارائه می نماید تا موجب افزایش ارزش افزوده محصول و درامد بیشتر  شود . ضمنا به تدریج دارای  بانک  اطلاعاتی از نقشه های سایر کشورها خواهد شد . این مطلب به ویژه هنگام سفارش ارتوفتوی دقیق (CARTERRA Precision) مورد توجه است . زیرا با ارائه نقاط کنترل زمینی دقیق و مدل رقومی زمین به آنها ، علاوه بر حصول درامد بیشتر ، نقشه ای دقیق به مقیاس 1:5000(شاید هم 1:4000) از مناطقی از سایر کشورها به دست می آورند . Space Imaging  حتی از فروش زوج تصاویر برجسته IKONOS نیز خودداری می کند . در حال حاضر ، تنها دریافت کننده این تصاویر برجسته ، آژانس تهیه نقشه  های نظامی آمریکا (NIMA) است .

سوالات مطرح درباره تصاویر IKONOS  :

محصولات استاندارد IKONOS  چیست ؟

محصولات تصویر استاندارد HKONOS  قسمتی از خط تولید CARTERRA  است وبا توجه به سطح دقت و پردازش انجام شده تقسیم بندی می شوند . از نظر هندسی یک سطح تصاویر تصحیح شده تقریبی (CARTERRA GEO) و 4 سطح تصاویر ترمیم شده وجود دارد .

CARTERRA(REFERENCE,MAP,PRO,PRECISION)  و CARTERRA GEO

تصاویر PAN ا متری و تصاویر رنگی ترکیبی (Pan-Sharpened) و تصاویر چند طیفی 4 متری را ارائه می کند . GEO  از نظر رادیومتریک ،کالیبره شده و از نظر هندسی به صورت تقریبی تصحیح شده و با سیستم تصویر انتخابی ارائه می شود . محصولات سری CARTERRA  را می تونین در جدول زیر ببینین :

توجه : محصولات ترکیبی سه باندی بوده و دارای قدرت تفکیک یک متری(0.82) هستند .

محصولات استاندارد برای چه کاربردهایی در نظر گرفته می شوند ؟

محصولا ت IKONOS برای کاربردهای متنوع و خاصی طراحی شده اند :

CARTERRA GEO برای کاربردهایی در نظر گرفته شده که دقت مکانی حائز اولویت نیست . محصولات CARTERRA ORTHORECTIFIED (REFRENCE, MAP,PRO,PRECISION)در تهیه نقشه و نیاز های GIS با دقت های مختلف به ویژه برای تولید و بهنگام نمودن نقشه های مبنایی در نظر گرفته شده اند . محصولات DEMS مناسب کاربردهای برنامه ریزی و مدل سازی اند که در آنها باید توپوگرافی در نظر گرفته شود .

GEO  (50 متر CE90) :

 برای کاربردهایی طراحی شده که به دقت مکانی بالا نیاز ندارند یا در جاهایی به کار می رود که ارائه سریع تصویر در اولویت است . این کاربردها شامل تعیین اثار بلایای طبیعی ، کنترل حوادث و تغییرات ایجاد شده ، حوادث مورد نظر رسانه های گروهی ، تشخیص حوادث ، دید و نمایش واقعی  می باشد . این محصول ، برای پروژه هایی با بودجه های محدود نیز مناسب است که در آن ، کاربران متخصص داده ها را برای رفع نیازهای خود تصحیح می نمایند .

REFERENCE (25 متر, CE90 و 11.8 متر RMSE و 1:50000 (:

 برای تهیه نقشه از نواحی بزرگ و پروژه های بین المللی تهیه نقشه مناسب است .کاربردها : تهیهنقشه های مبنایی ، برنامه ریزی  ، کنترل و تعیین تغییرات و ارزیابی محیطی را دربر می گیرد .

MAP (12 متر, CE90 و 5.7 متر RMSE  و 1:24000) :

اغلب برای تهیه نقشه و فعالیتهای GIS در سطح استانی در نظر گرفته شده و بر مبنای شبکه بندی 7.5 USGS است و دقت 1:24000   دارد . کاربردها : برنامه ریزی ، کنترل و بهنگام نمودن نقشه و GIS را شامل می شود .

PRO (10 متر , CE90  و 4.8 متر   RMSE و 1:12000 ) :

برای تهیه نقشه در مقیاس 1:12000 طراحی شده اند و کاربردها شامل برنامه ریزی ، تهیه و بازنگری نقشه و GIS ، کنترل توسعه شهری و ساختارهای زیربنایی است .

PRECISION (4متر و CE90 و 1.9 متر RMSE و 1:4800)   :

 برای کاربردهای استانی و محلی طراحی شده که در آن تحویل به موقع تصاویر اورتو همراه با دقت بالا مورد نیاز است . بطور مثال زمان تحویل 2 هفته ای و یک تا دو ماه برای تصویربرداری جدید و کاربردها ، تهیه نقشه های مبنایی ، بازنگری نقشه ، بازنگری GIS  ، برنامه ریزی ، مکان یابی توسعه را در بر می گیرد .

GLOBAL DEM-30,50  (12 متر و CE90 و 7متر RMSE و مسطحاتی 25 متر CE90  و 12 متر RMSE) :

برای مدل سازی GIS  ، پروژه های آبنگاری (هیدروگرافی) ،برنامه ریزی جاده ها ، مکان گزینی ،؟ تحلیل حداقل هزینه و تعیین مسیر حداقل مسافت و تولید محصولات جانبی از قبیل شیب ، جهت شیب ، نقشه های منحنی تراز و غیره .

آیا محصولات IKONOS  را می توان موزائیک کرد ؟

به نوع محصولات بستگی دارد . محصولات CARTERRA GEO موزاییک نمی گردند . محصولات ترمیم شده برای اتصال لبه ها موزاییک می شوند . برای تصاویر حاصله از چندین منبع  ، اندازه پیکسل 2 متر در نظر گرفته شده است  و اختلاف روشنایی بین تصاویر تا حد ممکن کاهش خواهد یافت . با این حال تصاویر بدست آمده در فصول مختلف یا با زوایای خورشیدی متفاوت در لبه ها تغییرات روشنایی دارند .

حداقل مبلغ سفارش محصولات  IKONOS  چه مقدار است ؟

کمترین میزان سفارش خرید برای امریکای شمالی 1000 دلار و کمترین میزان خرید برای دیگر مناطق 2000 دلار می باشد .

محصولات بر کدام بیضوی مبنا و سیستم تصویر استوارند ؟

بیضوی مبنا در این مورد ، NAD83  و WGS84 است . سایر بیضوی ها ی مبنا نیز جزء محصولات غیر استاندارد محسوب میشوند و با دریافت هزینه بیشتر قابل ارائه می باشند . سیستم تصویر نیز  هم  شامل  UTM  و محلی می باشد .

محصولات  CARTERRA IKONOS  تحت چه فرمت هایی ارائه می شوند ؟

این محصولات تحت فرمت GEOTIFF 8 بیتی و 11 بیتی فشرده نشده ارائه می شوند  که البته فقط مشتریان دولتی می توانند فرمت nitf2 را دریافت نمایند .

محصولات تحویلی شامل چه اجزایی است  ؟

اجزای این محصولات عبارتند از : محصولات تصویری ، فایل TFW ، فایل متادیتا ، قایل حق امتیاز ،و موافقت نامه حق امتیاز بصورت کاغذی .  تمام فایل های فوق بر روی اولین CD  نوشته می شود .

آیا محصولات تصویری دارای ابر خواهند بود ؟

محصولات ممکن است شامل 20 درصد ابر و سایه ابرباشد. اگر یک مشتری تصاویری با کمتر از 20 درصد ابر درخواست کند موجب طولانی تر شدن زمان تحویل و افزایش هزینه می گردد .

آیا مشتری می تواند زاویه تصویربرداری خاصی را سفارش دهد ؟

بله ، اما در این صورت محصول غیر استاندارد موجب طولانی تر شدن زمان تحویل و افزایش هزینه می گردد .

زمان متداول برای تحویل محصولات CARTERRA GEO چه مدت است ؟

محصولات GEO  اگر در آرشیو موجود باشند 3 روز پس از پذیرش تقاضا در دسترس قرار می گیرند و مناطقی که در آرشیو نباشد یک ماه پس از پذیرش تقاضا آماده می شود . در صورت ابری بودن منطقه ، این زمان افزایش می یابد .

آیا شرکت های تجاری زوج تصاویر برجسته IKONOS را برای استخراج عوارض و ساختمان می توانند خریداری نمایند ؟

خیر ،  درحال حاضر اجازه فروش زوج تصاویر برجسته را ندارند .

آیا DEM  های ایجاد شده از طریق زوج تصاویر برجسته IKONOS  در دسترس مشتریان قرار می گیرد ؟

بله ،     CARTERRA Global DEM 15 , 30 meter تحویل داده می شود .

برگرفته از :

سکوها ، سنجنده ها ، عکسها ، تصاویر فضایی و مدل سازی  ریاضی جهت تولید اطلاعات جغرافیایی

مطالعه موردی : امکان بکارگیری عکسها و تصاویر فضائی در تهیه و بروز رسانی نقشه های تولیدی سازمان نقشه برداری(نگارش 1)

اداره دورکاوی و پردازش تصاویر

اعضای کمیته : دکتر سعید صادقیان ، مهندس مهرداد جعفری سلیم ، مهندس لیلا هاشمی

لازم بذکر می باشد که امکان تغییر در زمینه  محصولات این ماهواره و نحوه تحویل آنها وجود دارد که جهت اطمینان می توانید به سایت شرکت spaceimaging  مراجعه نمایید .

 جهت دسترسی به محصولات آیکونوس و اطلاعات بیشتر در این خصوص :Space Imaging  سایت شرکت

http://www.spaceimaging.com